دسته: مدینة العلم
نمایش از 27 مرداد 1392 بازدید: 3422
پرینت

زندگی نامه حجة الاسلام و المسلمین حاج  شیخ غدیرعلی ممیز

تولد

پیر وارسته و عالم خود ساخته ، مرحوم حجة الاسلام و المسلمین حاج  شیخ غدیرعلی ممیز  که از دین گستران پیراسته  و از نیکنامان روزگار ما بود روز 18 ذی الحجه (عیدغدیر) سال 1349 قمری مصادف با26 شهریور 1308 شمسی در خانواده ای مذهبی در قمشه دیده به جهان گشود.

پدر ایشان ، ملاحیدر ازکشاورزان با تقوای آن دیار بود که از نعمت خواندن و نوشتن بهره ای نداشت ولی به واسطه استعداد عالی وحافظه خوبش بسیاری از آیات قران مجید ، احادیث اهل بیت عصمت وطهارت  واحکام دین را که ا ز روحانیون می آموخت،از حفظ بود وگاه مساله آموز دیگر کشاورزان درعرصه های شرعی می شد.

مادر ایشان نیز بانویی مومنه و پارسا بود که افزون  بر خانه داری به آموزش قران کریم می پرداخت و فضایی  معنوی به خانواده می بخشید. آن زن نیکو سرشت در بهار زندگانی و زمانی که تنها پسرش غدیرعلی ، چهارساله بود از دنیا رفت.

درراه کسب علم

حسرت همیشه پدر که خود از علم آموزی محروم مانده بود، باشوق سرشار پسر به هم آمیخت وغدیر علی را با عشق ، به مکتب خانه کربلای علی آزاد (ره)فرستاد. او در کنار خواندن ونوشتن ، آموختن خوش نویسی را نیز آغاز کرد و ضمن اشتغال به شغل آزاد، ادبیات عرب را خدمت حجه الاسلام والمسلمین حاج میرزا نصراله زارعان که ازعالمان و نخبگان به نام شهر بود ، فراگرفت . سپس به اصفهان رفت و نزد استادان بزرگ حوزه علیمه آن دیار به ویژه آیت اله حاج شیخ عباسعلی  ادیب    زانوی تلمذ بر زمین نهاد، تهران مقصد بعدی اوبود . وی در آن شهر در مدرسه شیخ عبدالحسین و هم چنین مدرسه عالی سپه سالار (شهید مطهری ) خدمت آیت اله حاج سید مهدی کماری و آیت اله حاج سید مهدی انگجی  تبریزی  سطوح عالی را آغاز کرد و برای گذراندن زندگی در کنار درس ، به عطاری  در بازار تهران پرداخت و ایشان پس از ازدواج در سال 1337 شمسی به مشهد مقدس هجرت کرد و در محضر حضرات آیات حاج شیخ هاشم قزوینی و حاج آقا جلال مدرس  دروس سطح عالی را ادامه داد و درس هیئت و تفسیر قرآن را از محضر علامه بزرگوار حاج سید حسن طباطبائی میرجهانی  فراگرفت.

روح عطشناک علم و اندیشه غدیر علی او را در سال 1340 شمسی به نجف اشرف کشاند تا در جوار مرقد مطهر مولای حلم و حکمت ، از درس های حضرات آیات، آقا شیخ صدر بادکوبه ای ، میرزا علی توحیدی ، سید محسن حکیم ، میرزا محمد باقر زنجانی، سید ابوالقاسم کوکبی ، سید عبدالاعلی سبزواری  و سید ابوالقاسم خوئی  بهره مند گردد. حاج شیخ غدیرعلی ممیز که اینک خود از عالمان پرتوان و ره یافته بود و از بسیاری از بزرگان نجف ، اجازاتی داشت در سال 1346 به زادگاه خویش برگشت . تدریس ادبیات عرب و فقه ، ارائه خدمات دینی ،اقامه جماعت ف تبلیغ احکام و ترویج معارف الهی ، تعظیم شعائر مذهبی ، ایجاد وعمران مراکز دینی و تالیف کتابهایی ارزنده حاصل این حضور پرفیض و بابرکت بود.

آثار و برکات علمی

مرحوم ممیز، از بزرگان بسیاری چون آیت اله حاج آقابزرگ تهرانی و مرحوم علامه میرجهانی اجازه نقل روایت داشت و از امام خمینی ، آیت اله العظمی حکیم و ایت اله العظمی سید عبدالهادی شیرزای،آیت اله العظمی سید محمود شاهرودی ، آیت اله العظمی مرعشی نجفی ، آیت اله العظمی سیستانی ، آیت اله العظمی میرزا جواد تبریزی ، آیت اله العظمی فاضل لنکرانی ومقام معظم رهبری و بسیاری دیگر از مراجع عالی قدر تقلید گذشته و حال اجازه تصرف در وجوه شرعیه گرفته بود.

ایشان به تالیف کتابهای سودمندی نیز توفیق یافت که از آن میان تاکنون سه کتاب به دستان نشر سپرده شده است:

  1. پیمان مهربانی در پیوند زناشویی . این کتاب که با بهره مندی از آموزه های اسلام و با بیانی ساده به موضوع ازدواج و تربیت فرزند پرداخته ، تاکنون چهار بار تجدید چاپ شده است.
  2. . ریشه های ایمان . این کتاب با موضوع اصول دین با بیانی ساده و رسا نگاشته شده است و تاکنون سه بار تجدید چاپ داشته است.
  3. . ولایت و امامت علی7 در قرآن . این اثر عقیدتی درباره اثبات ولایت امیرمومنان حضرت علی 7 از نظر گاه قرآن کریم و تفاسیر فریقین بوده و اکنون مهیای چاپ سوم است.

از این مرحوم دست نوشته های فراوانی نیز به یادگار مانده که از جمله آنهاست «کشکول مانند» (آماده چاپ) و تقریرات دروس آیات عظام حاج   شیخ هاشم قزوینی ، میرزاباقر زنجانی و حاج سید ابوالقاسم خوئی که امید است به توفیق الهی به زودی بازخوانی ومنشر گردد.

عالمی عامل

تقوا، صبوری ، اخلاق نیک ،احتیاط در امورشرعی، توکل به خدا و توسل به اهل بیت7 پیامبر (ص) احترام به همه ی اقشار جامعه به ویژه سادات معظم ،اعتدال ، ساده زیستی،زهد و بسیاری دیگر از ویژگی های اخلاقی از صفات بارز این مرد الهی بود.

ایشان در طول شبانه روز ، ساعاتی را به تلاوت قرآن ، خواندن زیارت عاشورا، نماز شب ، دعاهای وارده از معصومین ، رازو نیاز به درگاه بی نیاز و طلب مغفرت برا ی گذشتگان اختصاص می داد و از سال 1337 پیوسته مجلس روضه هفتگی بر پامی نمود که هنوز نیز ادامه دارد. ایشان پنجشنبه ها از صبح تا نزدیک ظهر به مکان خلوتی می شتافت و سلوکی عاشقانه با معبود داشت. از سال 1361 محفل دعای آل یاسین را در جمعه  شبهای هر هفته به طور مستمر برگزار می کرد که از یادگارهای مذهبی این مرد الهی در شهرضا بود.

برگزاری سه جشن بزرگ در شب و روز نیمه شعبان ، عید غدیر، روز ولادت حضرت زهرا و برپایی سفره گسترده اطعام در روزهای تاسوعا وعاشورا و برپایی دعای عرفه از دیگر یادگارهای این عالم شیدای اهل بیت است.

مرحوم ممیز در شاگرد پروری و تربیت طلاب نیز روحی سترگ، همتی شگرف و توفیقاتی بسیار داشت. بسیاری از شاگردان و تربیت یافتگان ایشان هم اکنون از چهره های ممتاز در حوزه علمیه سراسرکشور و یا مراکز فکری و فرهنگی شده اند و هرکدام منشا آثار و برکات فراوانی هستند.

از این عالم ربانی چهار دختر و دو پسر باقی مانده است. از آن جا که آن زنده یاد، عشقی به خاندان اهل بیت داشت و علاقه ای بی مرز به سادات، همه دامادها وهمچنین عروس خود را ازسادات برگزید.

خدمات عمرانی

مرحوم ممیز فزون بر خدمات گران بار علمی و مذهبی توفیق یافت تا منشا خدمات گسترده عمرانی فراوان در راستای ترویج فرهنگ شیعی و دینی باشد که از آن جمله است:

1-    تعمیر حسینیه سادات شهرضا، سال 1346

2-    تاسیس ساختمان حسینیه باغملی شهرضا،1347-1346

3-    تاسیس مسجد صدری، سال 1349-1348

4-    بنای مسجد امام حسین  ، سال 1355-1354

5-  تاسیس موسسه ،مسجد و مدرسه علمیه و کتابخانه عمومی صاحب الزمان شهرضا. گفتنی است این بنای عظیم دینی در سه طبقه با 22حجره ، سه سالن و مَدرس بزرگ و دیگر تجهیزات در سال 1356 به بهره برداری رسید و به دلیل دارا بودن کتابخانه ای با دوازده هزار جلد کتاب از منابع کم نظیر برای اهل علم و مطالعه است. قبل از انقلاب حدود چهار هزار جوان و نوجوان ، عضو این کتابخانه بودند که برخی از آنها بعدها به حوزه علمیه وارد شدند. فازجدید این مرکز که دارای 18 حجره و سالن جدید کتابخانه ودیگر تجهیزات ضروری است در سالیان اخیر مورد بهره برداری قرار گرفته است.

6-  بنای عظیم مدرسه علمیه مدینه العلم صاحب الزمان در زمینی به مساحت 64هکتار.  این مجتمع بزرگ حوزوی که یکی از بزرگترین مراکز حوزوی شیعی شمرده می شود، دارای مدرسه ای با مساحت 13هزار متر مربع در دوطبقه ، مسجدی بزرگ، 225حجره ، 50کلاس درس ، کتابخانه ای با 25هزار جلد کتاب و دیگر امکانات رفاهی است که اکنون حدود دویست طلبه در آن مشغول تحصیل و تدریس علوم دینی هستند.

7-    تاسیس سقاخانه مدینه العلم در ابتدای راه کمربندی شهرضا به شیراز.

رحلت

این پیرپیراسته که مشام جانش معطر به عطر نبوی و سیره علوی بود و عمری را ساده و صبورانه زیست، سرانجام صبح روز شنبه 7/9/1388 مصادف با شب عید قربان سال 1430قمری در هشتادسالگی از جام «ارجعی» نوشید و به جاودانگی سفرکرد.

بدن مطهر ایشان پس از تشییعی کم نظیر و اقامه نماز توسط عالم ربانی حضرت آیت اله حاج آقا مهدی امامی ، طبق وصیت خودشان در قبرستان عمومی در جوار امامزاده شاهرضای شهرضا به خاک سپرده شد. مراسم یادبود ایشان نیز باشکوه هرچه تمامتر در شهرضا، شیراز، قم و تهران برگزارشد که سوز و سوگ مردم و شرکت گسترده در این مراسم ، بسیار پرشور و به یادماندنی بود.

رحلت این عالم فرزانه با پیامهای تسلیت فراوان از سوی برخی مراجع معظم تقلید، علما و شخصیتهای کشوری همراه شد که می توان به پیامهای آیات عظام : صافی گلپایگانی، جعفرسبحانی ، سیستانی و اسماعیل پور و همچنین آیت اله طباطبائی امام جمعه اصفهان و آیته اله مقتدایی رییس وقت حوزه های علمیه و ستاد  اقامه نماز و استانداری اصفهان اشاره کرد.

بعضی از شعرا نیز در سوگ این دانشمند اندیشمند اشعاری سرودند که امید است انشاءاله به زودی در مجموعه ای تنظیم و منتشر گردد.   »عاشَ سعیداً و ماتَ سعیداً و رحمهُ اله تبارکَ وتعالیَ».

 

سید مهدی میرمسیب

1392